Fuck de Koning meets Fuck Hans

Fuck de Koning
Even snel, wat is Fuck de Koning. Crimen laesae majestas is een begrip uit het Romeins recht. De majestas (majesteit) van de Romeinse republiek werd geschonden wanneer iemand zich minachtend over de republiek en haar instellingen uitliet. Majesteitsschennis is een wetsartikel uit het Wetboek van Strafrecht wat stamt uit 1881 onder de noemer van ‘Misdrijven tegen de Koninklijke Waardigheid’. De Belgische grondwet is ten aanzien van dit punt meer vooruitstrevend aangezien majesteitsschennis bij onze Zuiderburen niet strafbaar is, omdat dit wordt gezien als vrijheid van meningsuiting.

Wat is Majesteitsschennis
Wie bepaalt in Nederland nu eigenlijk wat majesteitsschennis is? De Koning zelf hoeft niks te doen, actie ondernemen is aan het Openbaar Ministerie. Hoe een aanklacht nou precies gestalte krijgt is niet duidelijk, wat wel overduidelijk is, is dat het beleid in Nederland bol staat van willekeur. Zo lijken BN’rs onschendbaar in hun uitlatingen over het Koningshuis (denk aan Lucky TV, Hans Teeuwen), ON’rs zijn echter wel de sigaar wanneer zij uitspraken doen die door het Openbaar Ministerie als majesteitsschennis gezien worden. Is Fuck de Koning misschien gewoon een ‘speeltje’ voor het Openbaar Ministerie.

Majesteitsschennis uit het Wetboek van Strafrecht
Majesteitsschennis uit het Wetboek van Strafrecht halen is wat mij betreft een goed idee. We moeten ‘Misdrijven tegen de Koninklijke Waardigheid’ inwisselen voor ‘(seksuele) intimidatie op de werkvloer’ en laten we op deze manier, met Fuck de Koning, ook Fuck Hans uit het Wetboek van Strafrecht halen. Om op deze manier medewerkers niet langer te straffen voor een klacht als werkvloerintimidatie (zoals pesten, seksuele intimidatie, bedreigingen, aanrandingen etc.). En hiermee de mensen die de moed hebben gevonden om naar buiten te treden met deze werkvloerintimidatie, wat een vorm van criminaliteit is, niet verder te ontmoedigen maar juist te stimuleren. Mensen aanmoedigen om ‘aangifte’ te doen en ze te beschermen met een wet die daadwerkelijk en niet met willekeur gehandhaafd wordt.

Fuck Hans
Even snel, Fuck Hans bestaat niet. In de precies 201 pagina’s van Spugen op de tosti van Hans heb ik geprobeerd ‘mijn’ Fuck Hans te beschrijven. Fuck Hans, omdat veel slachtoffers van werkvloerintimidatie te maken hebben met een Fuck Hans. De Fuck Hans waar ik mee te maken had zocht op een vijandige en seksueel getinte manier te close contact.

Hoe gaan we met werkvloerintimidatie om
Wie bepaalt in Nederland nu eigenlijk hoe we met Fuck Hans omgaan? Fuck Hans zelf hoeft niks te doen, nou ja niks, in het ontkennen van de intimidatie gaat uiteraard veel energie zitten. Je moet de klacht natuurlijk niet in ontvangst willen nemen, je moet de afspraken die de werknemer maakt bij de Arbo afbellen, je moet de zakelijke en privé mail lezen (voor zover dat al niet gedaan was), je moet deze werknemer dreigbrieven sturen via een advocaat waarin je de collega chanteert het bewijsmateriaal te overhandigen, je moet de werknemer zo bang maken dat hij/zij niet meer alleen de straat op durft en je moet de werknemer bij andere collega’s belachelijk maken.

Haal ook Fuck Hans uit het Wetboek van Strafrecht
De zojuist opgesomde activiteiten zie je vaak in een voortraject gebeuren en is in Nederland gewoon toegestaan. Als een klacht door de werkgever niet behandeld/geaccepteerd wordt, is een rechtszaak de enige optie om de intimidatie te laten stoppen. De erkenning van de intimidatie is voor een slachtoffer van herhaaldelijke werkvloerintimidatie de lifeline; een dun randje waar een slachtoffer op balanceert om het wel of niet te redden. Weglopen en je verstoppen voor hetgeen je overkomen is maakt mensen vaak ziek(er), er is dan namelijk geen closure. Een rechtszaak is echter niet aan te bevelen want Fuck Hans staat ook in het Wetboek van Strafrecht. Tenminste zo voelt het. Een werkgever blijkt in de rechtszaak beter beschermd te zijn dan een werknemer. Fuck Hans was mijn werkgever en de eigenaar van het bedrijf, hij was het die mij intimideerde met vijandig en seksueel getint close contact. Fuck Hans in het Wetboek van Strafrecht zorgt voor een onveilige en ongezonde werkplek waar geen ruimte is voor duurzame inzetbaarheid. Waar werknemers die een klacht over intimidatie naar buiten brengen vaak tegen aanlopen is juist de schijnveiligheid van de werkvloer.

Fuck de Koning meets Fuck Hans
Door de aandacht die er afgelopen week is ontstaan voor het verwijderen van Fuck de Koning uit het Wetboek Strafrecht, proef ik weer de bittere nasmaak van de rechtszaak tegen Hans. Die vieze smaak over de zitting, het toegestane criminele gedrag van Hans en zijn strafpleiter buiten en in de rechtszaal, de leugens en het niet volledig honoreren van het bewijsmateriaal (whatsapp berichten, getuigen, Arbo, psycholoog, etc.) door de rechter. Ik heb door het naar buiten brengen van de seksuele intimidatie Fuck Hans geroepen en werd, ondanks dat de uitspraak in mijn voordeel uitviel, gestraft voor Fuck Hans. Om te breken met het taboe en de neerwaartse spiraal waarin mijn werkgever mij liet verdrinken, was Fuck Hans roepen mijn enige kans op een erkend overleven van werkvloerintimidatie.

Laat Fuck de Koning ruimte maken in het Wetboek van Strafrecht voor die 500.000 mensen die elk jaar van de werkvloer af geïntimideerd worden.

Onderwerp volgend blog:
Het (economisch) belang voor een werkgever om werkvloerintimidatie niet te tolereren.

 

Dit bericht is geplaatst in Blog met de tags , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , . Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *